International

(eng) International Women’s Day: The crisis lies within the system – together against capitalism and patriarchy!

(pol) Kryzys jest w systemie – razem przeciwko kapitalizmowi i patriarchatowi!

(it) Giorno Internazionale delle Donne: La crisi è all’interno del sistema – insieme contro il capitalismo e il patriarcato!

(es) Día Internacional de la mujer 2021: La crisis está en el sistema – ¡Juntxs contra el capitalismo y el patriarcado!

(tr) Kriz sistemde – Kapitalizme ve Ataerkilliğe karşı beraber!

(kurmanci) Roja Tekoşîna Jinan 2021: Krîz di pergalê da ye – Li dijî kapîtalîzmê û pederşahîyê bibin yek!

تؤثر هذه المشاكل على النساء العازبات بتأثير مضاعف. (ar)

(eng) International Women’s Day: The crisis lies within the system – together against capitalism and patriarchy!

One year after the onset of the coronavirus pandemic it has become more than clear: women belong to those most affected by the current situation. The pandemic has made the social grievances, which are usually talked down, undeniable. The double and triple burden of women has now emerged even more clearly. Labour and employment, childcare and housekeeping have to be juggled as care work within the family context is still being considered as women’s work. This load affects single mothers with twice the impact. The massive increase in domestic abuse during the pandemic has shown in the most cruel way that home is a dangerous place for many women that live with their husbands and partners. The restrictions of public life are forcing numerous women back in this very sphere of the private. 

Within the caring profession, which is dominated by women to a great extent, workers that cannot work from home are met with an unprecedented burden. Poor payment, inhumane working conditions and understaffing, which come with high physical and mental stress, as well as the high risk of infection are conditions that (geriatric) nurses are permanently exposed to and that even more so come to light during this pandemic.

The situation of women in other traditionally female-dominated professions (retail and cleaning sector etc.) is similarly precarious. During this crisis, traditional women’s work is needed even more, irrespective of whether it is paid labour in businesses and institutions or unpaid labour at home. Instead of distributing this immense extra work on more shoulders, the burden rests on the shoulders of women, which are already chronically overburdened. It is precisely these precarious employment relationships that are disproportionately carried out by women affected by racism, which suffer from multiple stresses.

The German State does not consider itself responsible for these problems. The crisis policies of the state as well as the strengthening of right-wing forces are threatening those women rights already won. The patriarchal backlash strikes trans-women and people that refuse to be forced into heteronormative concepts in a very particular way.

We cannot accept those circumstances – neither now nor in the future. We demand immediate action in order to improve this disastrous situation: better payment in caring professions; extensive and government-funded childcare after the pandemic; higher investments in women’s refuges and emergency aids. Notwithstanding, we are fighting for fundamental changes: in favour of a societal and cultural transformation away from patriarchy and capitalist exploitation, and towards a liberated society of gender justice.  Care and nursing work must become a task and responsibility for the whole of society.

Against all forms of inequity, oppression and discrimination due to gender, ethnic affiliation, sexual orientation and identity, as well as physical or mental condition. 

On 8 March 2021, we are going to be demonstrating against those circumstances and invite each one of you to protest together with us! 

(pol) Kryzys jest w systemie – razem przeciwko kapitalizmowi i patriarchatowi!

Rok po rozpoczęciu pandemii COVID, z szokującą jasnością wynika, że jedną z największych ofiarobecnej sytuacji są kobiety. Pandemia sprawia, że społeczne niezadowolenie jest niezaprzeczalnie trywializowane, lekceważone. Podwójne i potrójne obciążenie kobiet jest obecnie szczególnie wyraźne. Muszą sprostać obowiązkom domowym, opieką nad dziećmi i pracą zarobkową, ponieważ ciągle uważa się, iż praca opiekuńcza w obszarze rodzinnym należy wyłącznie do kobiet. Najbardziej narażone na takie zjawisko są kobiety samotnie wychowujące dzieci.

Ze statystyk wynika, że podczas pandemii wzrósł odsetek kobiet doświadczających przemocy domowej. Ze wzglęgu na ograniczenia wynikające z rozprzestrzeniania się wirusa większość społeczeństwa została zmuszona do przeniesiania życia publiczengo w sferę prywatną – do niekoniecznie bezpiecznego domu.

Kobiety pracujące w zawodach medycznych muszą liczyć się z bezprecedensowym obciążeniem-  niskie płace, zła organizacja pracy, brak dostępu do nowoczesnego sprzętu w miejscu pracy, stres psychiczny i fizyczny oraz wysokie ryzyko zakażenia COVID-19.

Taka sytuacja występuje również w innych zawodach zdominiwanych przez kobiety.

W obecnym kryzysie należałoby ogromną, dodatkową pracę, która z reguły nakładana jest na wcześniej przeciążone barki kobiet, rozłożyć na więcej ramion.

Państwo niemieckie nie postrzega siebie jako odpowiedzialnego za te problemy.

Zarówno polityka kryzysowa państwa, jak i wzrost prawicowych sił zagrażają prawom kobiet, które już zostały zdobyte. Owe warunki nie mogą zostać zaakceptowane dziś jak i w przyszłości. Wzywamy do podjęcia natychmiastowych działań w celu poprawy tej katastrofalnej sytuacji: wyższych wynagrodzeń; szeroko zakrojoną, finansowaną przez państwo opiekę nad dziećmi po pandemii; inwestycji w schroniska dla kobiet i pomocy w trudnych przypadkach. Ale walczymy również o fundamentalne zmiany: o społeczne i kulturowe odejście od patriarchatu i kapitalistycznego wyzysku oraz o wolne społeczeństwo i równouprawnienie.

Wobec tego sprzeciwiamy się wszelkim formom nierówności, ucisku i dyskryminacji ze względu na płeć, pochodzenie etniczne, orientację seksualną i tożsamość

8 marca 2021 r. wychodzimy na ulicę, będziemy demonstrować przeciwko tym warunkom i zapraszamy każdego z Was by się przyłączył do nas w proteście! Bo jak nie my to kto?

(it) Giorno Internazionale delle Donne: La crisi è all’interno del sistema – insieme contro il capitalismo e il patriarcato!

Un anno dopo l’inizio della pandemia di coronavirus è diventato più che chiaro: le donne appartengono alla categoria più colpita dalla situazione attuale.

La pandemia ha reso evidenti ingiustizie sociali che vengono normalmente minimizzate, portando sotto gli occhi di tutti il doppio, triplo fardello sulle spalle delle donne che devono destreggiarsi tra lavoro, cura dei bambini e faccende domestiche. Ebbene sì, occuparsi della famiglia e della casa è ancora considerato un „lavoro da donne“. E le madri single sono messe alla prova due volte tanto.

Il massiccio aumento degli abusi domestici durante la pandemia ha dimostrato nel modo più crudele che la casa è un luogo pericoloso per molte donne che vivono con i loro mariti e partner, e le restrizioni della vita pubblica stanno costringendo numerose donne a rientrare proprio in questa sfera del privato.

Nell’ambito della professione di badante, dominata in gran parte dalle donne, chi non può lavorare da casa si trova a dover affrontare un onere senza precedenti. La scarsa retribuzione, le condizioni di lavoro disumane e la carenza di personale, che comportano un alto stress fisico e mentale, così come l’alto rischio di infezioni, sono condizioni a cui le infermiere (geriatriche) sono permanentemente esposte e che ancora di più vengono alla luce durante questa pandemia. La situazione delle donne in altre professioni tradizionalmente femminili (commercio al dettaglio, settore delle pulizie, ecc.) è altrettanto precaria.

Durante questa crisi il lavoro tradizionalmente svolto dalle donne è ancor più necessario, indipendentemente dal fatto che si tratti di lavoro pagato nelle imprese e nelle istituzioni o di lavoro non pagato a casa. Invece di distribuire questo immenso lavoro extra su più spalle il peso ricade nuovamente sulle spalle delle donne, che sono già cronicamente sovraccariche; inoltre questi rapporti di lavoro precari e malsani coinvolgono particolarmente le donne già vittime del razzismo.

Lo Stato tedesco non si assume la responsabilità di questa situazione. I protocolli di crisi dello Stato così come il rafforzamento delle forze di destra minacciano le fondamenta di quei diritti delle donne già conquistati in passato. Il fervore patriarcale colpisce in modo particolare le donne trans e le persone che rifiutano di essere
costrette in termini eteronormativi.

Non possiamo accettare queste circostanze né ora né in futuro. Esigiamo un’azione immediata per migliorare questa situazione disastrosa: una migliore retribuzione nelle professioni di cura; un’assistenza all’infanzia estesa e finanziata dal governo dopo la pandemia; maggiori investimenti nei rifugi per donne e negli aiuti di emergenza.

Con più larghe vedute, stiamo lottando per cambiamenti fondamentali: per una trasformazione sociale e culturale che prenda nettamente le distanze dal patriarcato e dallo sfruttamento capitalista, e verso una società libera dove viga la giustizia di genere.

Il lavoro di cura e di assistenza deve diventare un compito e una responsabilità di tutta la società.

Contro tutte le forme di disuguaglianza, oppressione e discriminazione dovute al genere, all’appartenenza etnica, all’orientamento e all’identità sessuale, così come alla condizione fisica o mentale.

L’8 marzo 2021 manifesteremo, insieme, contro tutto questo, e ti invitiamo ad unirti a noi!

(es) Día Internacional de la mujer 2021: La crisis está en el sistema – ¡Juntxs contra el capitalismo y el patriarcado!

Un año tras el comienzo de la Pandemia del coronavirus se ve con una claridad extremecedora: las mujeres son de las personas que más sufren con la situación actual.

La pandemia hace que las desigualdades sociales, a las que de otro modo se resta importancia, sean innegables. La carga doble y triple de la mujer se hace ahora especialmente visible. Las mujeres tienen que hacer malabares con la actividad profesional y el cuidado de los niños y del hogar, porque los trabajos de cuidados en el ámbito familiar todavía se consideran trabajos de mujeres. Este estrés afecta doblemente a las mujeres de familia monoparental.

El crecimiento masivo de la violencia doméstica durante la pandemia muestra de un modo sobrecogedor que el hogar es un lugar peligroso para muchas mujeres que viven con sus maridos o parejas. Y la limitación de la vida pública arrincona a numeras mujeres en esta esfera privada.

En los empleos de cuidados dominados por mujeres, aquellas que no pueden trabajar desde casa tienen que luchar ahora contra una carga sin precedentes. Bajas retribuciones, condiciones de trabajo infrahumanas, como carencias de personal o personal mínimo indispensable con su resultante carga psíquica y física, y el elevado peligro de infección son condiciones a las que enfermerxs y cuidadorxs geriátricxs se ven continuamente expuestxs, y que salen a la luz especialmente en estos tiempos de COVID-19. La situación es similarmente precaria en otros empleos dominados por mujeres (comercio minorista, limpieza, etc). En la crisis actual se necesitan especialemente los trabajos tradicionalmente femeninos, tanto remunerado en empresas y organizaciones como en el hogar. En lugar de repartir el trabajo adicional entre más hombros, se descarga por completo en los hombros ya sobrecargados de las mujeres. Las mencionadas relaciones laborales se ejercen amenudo y de un modo desproporcionado sobre mujeres afectadas por el racismo, que sufren múltiples discriminaciones.

El Estado alemán no asume la responsabilidad de estos problemas. Tanto la política de crisis estatal como el fortalecimiento de las fuerzas de derechas amenazan los derechos de las mujeres conseguidos hasta ahora. La respuesta patriarcal afecta especialmente a las mujeres trans y a las personas que no se quieren dejar restringir a los conceptos heteronormativos. No podemos aceptar estas circunstancias, ni ahora ni en el futuro. Exigimos medidas inmediatas para mejorar esta situación desastrosa: salarios más elevados para el personal sanitario y de cuidados, cuidado de los niños financiado con fondos públicos tras la pandemia, inversiones más elevadas en casa-refugios para mujeres y asistencia de emergencia. Pero también luchamos por cambios fundamentales: por un camino de cambio social y cultural desde el patriarcado y la explotación capitalista hacia una sociedad liberada y justa en cuestión de género.

¡Los empleos sanitarios y de cuidados deben ser una responsabilidad de toda la sociedad!

¡Contra toda forma de desigualdad, opresión y discriminación por razones de género, étnicas, de orientación o identidad sexual o discapacidad física o psíquica!

El 8 de marzo de 2021 nos manifestamos contra esta situación y os invitamos a cada unx de vosotrxs a protestar con nosotrxs.

(tr) Kriz sistemde – Kapitalizme ve Ataerkilliğe karşı beraber!

Pandemi başlayalı bir sene oldu ve büyük bir netlikle görüyoruz ki:

Bulunduğumuz durumda en çok ezilen kadınlar, ve sosyal eşitsizlik inkar edilmez bir şekilde beliriyor.

Hala kadınların sorumluluğu olarak görülen ev işleri ve çocuk bakımı çalışan kadınlar ve özellikle tek ebeveynler için büyük bir yük.

Kadına karşı şiddetin pandemideki artışı, bir çok kadının, eşi veya hayat arkadaşı sayesinde kendi evinde tehlike içinde yaşadığını gösteriyor. Çoğu için bu şiddet ortamindan uzaklaşmak özellikle şimdi çok zor.

Çoğunlukla kadınların çalıştığı hemşirelik gibi mesleklerde her zamankinden çok sorumluluk ve yük mevcut.

Yetersiz mağaşların üstüne insanlık dışı çalışma şartları geliyor. Fazla mesai, fiziksel ve psikolojik stres ve yüksek enfeksiyon riski COVID-19 sayesinde her zamankinden vahim. Başka kadın çoğunluklu mesleklerdede durum farklı değil. Hepimizin beraber taşıması gerektiği yükler kadınların omuzlarında. Özellikle güvencesiz mesleklerde orantısız bir çoğunlukta üstelik ırkçılığın hedefinde olan kadınlar çalışıyor ve yaşadığımız krizde çoklu ayrımcılıga mağruz kalıyor.

Alman devleti bu sorunları kendi sorumluluğu olarak görmüyor. Zorluklarla kazanılmış kadın hakları, güçlenmekde olan sağcılık ve devletin kriz politikasından dolayı tehlike altında. Bu ataerkillik dalgası özellikle trans kadınları ve heteronormativ kategorilere boyun eğmeyen insanları etkilemekte. Bu koşulları hiç bir zaman kabul etmeyeceğiz ve derhal gereken önlemleri talep ediyoruz:

Bakım sektöründe çalışanlar için uygun maaşlar. Devlet tarafından karşılanan kapsamlı çocuk bakımı. Kadın sığınma evlerine ve (kadına şiddete karşı) ilk yardıma daha yüksek yatırımlar.

Mücadelemiz sosyal ve kültürel kapitalizmden ve Ataerkillikden arınmış ve cinsel eşitliğin olduğu özgür bir toplum için.

Bakım sektörü hepimizin sorumluluğu!

Cinsiyet, cinsel yönelim, etnik kimlik, zihinsel ve fiziksel koşullardan dolayı ayrımcılığın ve baskının her türüne karşıyız.

8. Mart 2021 de gösterideyiz ve hepinizi bu koşullara karşı protestoya çağırıyoruz

(kurmanci) Roja Tekoşîna Jinan 2021: Krîz di pergalê da ye – Li dijî kapîtalîzmê û pederşahîyê bibin yek!

Salek piştî destpêkirina pandemiya koronaye, bi zelalîyek sosret diyar dibe: Jin di nav qurbaniyên herî mezin ên rewşa heyî da ne.

Rewşa civakî ya bi pandemîyê hatiîye xirab kirin, bi gilî û gazincên piçûk nayê înkarkirin. Bi taybetî giranîya barê jinan nuha du-sê qat zêde tê xuyakirin.

Karê li derva û malê, lênêrîna zarokan divê bê koordînekirin, ji ber ku karê malbatî yê di nav malê da, hê jî wekî karê jinan tê hesibandin. Ev yek, karê jinên yekta, du qat zêde dike.

Di dema pandemîyê da, zêdebûna tund û tûjiya navmalî nîşan dide, ku mal ji bo jinên bi mêr û hevjînên xwe ra dijîn, cîheka xeternak û metirsîdar e. Sînordarkirina jîyana gelemperî, gelek jinan ber bi vê qada taybet şûnda dibe.

Di pîşeyên lênihêrînên ku bi zêdeyî ji jinan pêkten, ew nikarin di malên xwe da bixebitin, di bin barekî giranda dimînin. Bi mûçeyek nebaş, bi mercên xebata ji mirovahîyê dûr, wek di bin şertên xebateka zêde û zarûrî, bi strêsa laşî û derûnî da dixebitin. Bi taybetî hemşîreyên di nexweşxaneyan da kar dikin û li kal û pîran dinêrin, bi taybetî ji dema COVID-19ê da di bin xeternakek mezin da ne. Di pîşeyên ku bi zêdeyî tê da jin dixebitin (dikanên piçûk, karên paqijî hwd.) jî, rewş bi heman rengî xûya dike. Di krîza heyî de, bi taybetî hewce bi karên ku ji alî jinan va tê kirin heye, hem karê di pargîdanî û saziyan da hem jî karê di malê da û bêberanber. Ev xebata zêde, di şûna belavkirina di navbera bêtir xebatkaran da, her tişt dîsa li ser milên jinên barkirî da tê dayîn. Jinên ku karên xeternakên navborî, bi rengek bêpîvan û timûtim dikin, herwiha ji nijadperestiyê û cûdakaîyê jî para xwe digrin.

Dewleta Alman ji van warên pirsgirêkdar xwe berpirsiyar nabîne. Hem sîyaseta dewletê ya di derbarê krîzê da, hem jî bihêzbûna hêzên nijadperest, mafên jinan ên ku ji berê da hatine bidestxistin tehdît dike. Berteka pederşahî, bi rengekî taybet li jinên trans û mirovên ku naxwazin bi têgehek heteronormatîf werin neçar kirin, dixe. Em ne îro ne jî di pêşerojê da nikarin van şertan qebûl bikin.

Ji bo baştirkirina vê rewşa kambax em bi çalakiyek lezgîn bang dikin: Ji bo pîşeyên tendurustîyê mûçeyên bilind; piştî pandemîyê berfirehîkirina lênihêrîna zarokan, veberhênanên mezin ên ji bo stargehên jinan û ji bo alîkarîya zarûrî, divê ji alî dewletê va bê fînansekirin. Herwiha em ji bo guhertinên bingehîn jî şer dikin: Ji bo guhertinek civakî û çandî, ji dûrî pederşahî û mêtîngeriya kapîtalîst û ber bi civaka azadî ya bi wekheviya zayendî.

Pêdivî û karê tendurustîyê divê di berpirsiyariya tevahîya civakê da be!

Li dijî her şêweyên newekhevîyê, zordarî û cûdakariya li ser bingeha zayendî, xwemalîya nijadî, mebest û nasnameya cinsî, mercên laşî û derûnî.

Roja 8ê Adarê, 2021an, em li dijî van mercan xwepêşandanek li dar dixin û bang li we her yekê dikin, ku hûn jî digel me protesto bikin!

تؤثر هذه المشاكل على النساء العازبات بتأثير مضاعف. (ar)

تعد زيادة معدلات العنف المنزلي بشكل هائل أثناء ظروف جائحة كورونا مثالا صادما لمدى خطورة العنف المنزلي بالنسبة للعديد من النساء اللائي يعشن مع أزواجهن وشركائهن، خاصة و أن القيود المفروضة على الحياة العامة تجبر العديد من النساء على العودة إلى هذا الحيز المنزلي البالغ الخطورة.

في مهن الرعاية التي تهيمن عليها النساء ، يجدن اللاتي لا يستطعن العمل من المنزل أنفسهن ملزمات بتحمل عبء غير مسبوق.

و تعد الأجور السيئة ، وظروف العمل غير الإنسانية التي يتم العمل في ظلها في هذه الطوارئ ، والتي يرافقها مستوى عالٍ من الإجهاد النفسي والجسدي والاضطرار الى العمل ساعات إضافية ، الي جانب الزيادة في مخاطر الإصابة ، تعد كلها ظروف صعبة يتعرض لها الممرضون وممرضات المسنين ، و تتضح بشكل خاص في أوقات COVID-19.

يبدو الوضع غير مستقر بالمثل بالنسبة للنساء في المهن الأخرى التي تهيمن عليها النساء (البيع بالتجزئة ، التنظيف ، إلخ).

في الأزمة الحالية ، هناك احتياج متزايد لمهن تقليدية تتصل بالمرأة ، سواء كانت مدفوعة الأجر في الشركات والمؤسسات أو غير مدفوعة الأجر في المنزل.

بدلاً من توزيع العمل الإضافي الهائل على المزيد من الأكتاف ، يتم إلقاء كل شيء على أكتاف المرأة المثقلة اساسا بالهموم.

غالباً النساء المتأثرات بالعنصرية اللائي يعانين من تمييز متعدد هن الاكثر عرضة لهذه المشاكل .

كثيرا لا تعتبر الدولة الألمانية نفسها مسؤولة عن هذه المشكلات. و من ثم تهدد سياسة الدولة للأزمة وصعود القوى اليمينية حقوق المرأة التي تم اكتسابها بالفعل.

تصيب ردود فعل المجتمع الذكوري النساء المتحولات والأشخاص الذين لا يريدون أن يُجبروا على اتباع مفاهيم لا يوافقون عليها، على قبول اوضاع لا يرتضونها. لا يمكننا قبول هذه الشروط الآن أو في المستقبل.

ندعو إلى اتخاذ إجراءات فورية لتحسين هذا الوضع الكارثي و منها: أجور أعلى لمهن التمريض ؛ رعاية أطفال واسعة النطاق تمولها الدولة بعد الجائحة ؛ زيادة الاستثمارات في ملاجئ النساء و تقديم المساعدات الطارئة.

لكننا سنظل نناضل أيضًا من أجل تغييرات أساسية: من أجل تغيير اجتماعي وثقافي بعيدًا عن الاستغلال الأبوي والرأسمالي ونحو مجتمع متحرر من المساواة بين الجنسين.

يجب أن يكون عمل الرعاية والتمريض مسؤولية المجتمع ككل!

ضد جميع أشكال عدم المساواة والقمع والتمييز على أساس الجنس والعرق والتوجه الجنسي والهوية والظروف الجسدية والعقلية

في الثامن من آذار (مارس) 2021 سنتظاهر ضد هذه الشروط وندعو كل واحد منكم للتظاهر معنا!